Cesetler ve parmak araları

Etinle bürünüyorsun sen, evsiz sokaklara
Hiçbir kaldırım taşı
Senin atlayışlarını geçerli kılmıyor ölmen için.

Kuytu gecelerin hiç görülmemiş karanlığında
Biraz daha derine düşüyorsun.
'daha ne kadar' diyor
Bir o kadar daha giriyorsun dibine, diplerin.
Senin sözlerini taklit etmek
Hiçbir şey söylememek olur sana.
Seni kendi ateşimde saklamak,

Nefes aldırmak yanana kadar ciğerlerin.

Yapma bir bebek gibi eriyecek cesedin. 

Gölge bir güçsün sen, kapı arkalarında, 

Köşe başlarında, öylece duruyorsun.

Ne bir ederin, ne bir değerin 

Ne de yokluğunu fark edecek bir ruh yok. 

Körsün sen,

Görmüyorsun bilekleri kanayan hayvanları. 

Duymuyorsun, nefes seslerini kulak diplerinde. 

Bir tetik çekimine, 

Kesilir hevesim. 

İşte ne varsa burada benden yana, 

İçimi kemiriyor başbaşa kalmak. 

Kendimle verilen bir savaşta, 

Kendimi yitirmiştim bir zamanlar. 

Sen gördün, 

Cesetler ve parmak araları. 

Nasıl sırtlanır tabutlar olmayan bir yaşamı?